Presentie

De naam presenz verwijst naar presentie.

Letterlijk betekent presentie er-zijn, maar het begrip presentie houdt meer in, namelijk in contact - en wel in overstijgende verbondenheid - zijn met, waarbij er geen scheiding is tussen lichaam, ziel en geest. Leven vanuit deze verbondenheid is te beschouwen als een essentiële basisbehoefte van mensen en is dus van wezenlijk belang voor de wijze waarop zij zich in een samenleving organiseren. Presentie binnen een contact, een relatie (of deze intiem is binnen de familiesfeer of juist breder op het werk) is te herkennen aan een openheid in sfeer waarbij een afstemming is tussen mensen, er is een respectvolle betrokkenheid op elkaar. Het contact kenmerkt zich door wederkerigheid. De individuele mens weet zich verbonden maar binnen het contact blijft ruimte ervaarbaar voor het individu.
De wortels van presenz liggen in de haptonomie. Voor een uitgebreide beschrijving van presentie en aanverwante begrippen wordt dan ook verwezen naar het boek "Haptonomie - wetenschap van de affectiviteit" (1987) en latere publicaties van Frans Veldman (Sr.), en T.A.C.M. Gerritse, "Over kleine dingen".
Maar de laatste jaren komt ook in andere sectoren de betekenis van presentie naar voren. Peter Senge e.a. (2006) vertellen vanuit de organisatiekunde over ervaringen van presence, in hun gelijknamige boek. Andries Baart, theoloog, heeft een theorie van de presentie ontwikkeld en vastgelegd in zijn eveneens gelijknamige boek (2001). Annelies van Heijst, ethica, verwoordt in verschillende boeken haar visie op de zorg en pleit in haar meest recente boek, "Menslievende zorg" (2005) voor presentiezorg. Zie voor de betreffende publicaties literatuur.
Specifiek met betrekking tot het herkennen van presentie in organisaties biedt presenz workshops eventueel afgestemd op de eigen organisatie.